«28 σημεία Τραμπ για ειρήνη στην Ουκρανία: Η εθνική ανεξαρτησία και το ανθρωπιστικό δίκαιο... στο απόσπασμα»
Χαίρετε φίλες και φίλοι. Αποφάσισα να γράψω σήμερα το άρθρο αυτό, όχι διότι διεκδικώ «δάφνες δόξης» ή διότι θεωρώ την άποψη μου σπουδαιότερη από αυτή των εκατοντάδων ειδικών ανά τον πλανήτη, σχετικά με τον σχολιασμό των γεωπολιτικών εξελίξεων. Αλλά όσοι με γνωρίζετε, γνωρίζετε την αγάπη μου για την επιστήμη της ιστορίας _η ανάγνωση της οποίας είναι ο ασφαλέστερος τρόπος για να προβλέψεις το μέλλον_, καθώς και την αταλάντευτη πίστη μου στις αρχές της δικαιοσύνης, της ανθρωπιάς και της εθνικής ανεξαρτησίας, τις οποίες υπερήφανα πρεσβεύω!
Το άρθρο αυτό επομένως, δεν αποτελεί τίποτα άλλο, παρά την ταπεινή μου άποψη για το πως τα «28 σημεία Τραμπ» για ειρήνη στην Ουκρανία, ουσιαστικά αποτελούν την «ταφόπλακα» του ανθρωπιστικού δικαίου, καθώς και των εθνών κρατών. Αποτελούν την ταφόπλακα ύψιστων αρχών όπως η εθνική ανεξαρτησία και υπερηφάνεια, για την οποία αγωνίστηκαν ο Κολοκοτρώνης, ο Νικηταράς, ο Δημήτριος Υψηλάντης και χιλιάδες άλλοι ανώνυμοι αγωνιστές του 21'! Αποτελούν την ταφόπλακα ύψιστων ιδανικών όπως η ελευθερία και η εθνική συνείδηση, οι οποίες οδήγησαν στη διάλυση των δεσποτικών αυτοκρατοριών της Ευρώπης στο τέλος του Α' Παγκοσμίου πολέμου ∙ Οι οποίες παρακίνησαν τους ηρωικούς προγόνους μας το 40' να πουν «ΟΧΙ» στις μέχρι τότε ανίκητες δυνάμεις του άξονα, και τον «ανθό» της νεολαίας της Κύπρου υπό την ηγεσία του Γρίβα Διγενή, να αποτινάξει τον ζυγό της Βρετανικής αυτοκρατορίας, ύστερα από ένδοξη αντίσταση τεσσάρων ετών!
Ας αφήσουμε όμως για την ώρα το «χθες» και ας εισέλθουμε στο σχολιασμό του αποκρουστικού «σήμερα»! Στο σήμερα λοιπόν λοιπόν, το έθνος-κράτος της Ουκρανίας, υπό την ηγεσία του προέδρου του Βολοντίμιρ Ζελένσκι εδώ και σχεδόν τέσσερα χρόνια, με τη Δύση σταθερά στο πλευρό του, αντιστέκεται στη βάρβαρη και αδικαιολόγητη εισβολή της 24/2/2022 από τα ρωσικά στρατεύματα. Μία εισβολή η οποία έγινε χωρίς καμία ουσιαστική αιτία, απλά και μόνο για να αποτρέψει το δικαίωμα ενός κυρίαρχου έθνους-κράτους όπως η Ουκρανία να ασκήσει το δυνητικό δικαίωμα του να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ.
Το δε αποτέλεσμα αυτής της αιματηρής εισβολής, που από υπόθεση «δύο εβδομάδων» κατέληξε ένας αιματηρός, ατέρμονος και ολοκληρωτικός πόλεμος, ήταν η καταστρατήγηση κάθε αξιακού κώδικα του ανθρωπιστικού δικαίου το οποίο καθιερώθηκε, ιδίως μετά το τέλος του Β' Παγκόσμιου πολέμου. Το φρικώδες και ντροπιαστικό αποτέλεσμα, ήταν η εξόντωση χιλιάδων αμάχων πολιτών, καθώς και γενικευμένες σφαγές όπως η «σφαγή της Μπούτσα, της Μαριούπολης κ.α.» για την ευθύνη των οποίων ο πρόεδρος Τραμπ, στο σημείο 26 της πρότασης του, φροντίζει να απαλλάξει τον πρόεδρο της Ρωσίας (26. "Όλα τα εμπλεκόμενα μέρη σε αυτήν τη σύγκρουση θα λάβουν πλήρη αμνηστία για τις πράξεις τους κατά τη διάρκεια του πολέμου και θα συμφωνήσουν να μην υποβάλουν καμία αξίωση ή να εξετάσουν καμία καταγγελία στο μέλλον").
Το αποτέλεσμα ήταν το σενάριο του πυρηνικού ολέθρου, από κακόγουστο αστείο να καταστεί μέρος του καθημερινού πολιτικού διαλόγου, με ευθύνη της Ρωσικής πλευράς, η οποία διαπιστώνοντας επί του πεδίου την στρατιωτική της κατωτερότητα, χρησιμοποιεί ως απώτατο διπλωματικό της χαρτί τον «πυρηνικό όλεθρο». Ενώ εάν η πρόταση Τραμπ γίνει αποδεκτή από τις δύο πλευρές, θα προκύψουν ακόμα επικινδυνότερα αποτελέσματα, αφού η Ευρώπη, ύστερα από πολεμικές συγκρούσεις δύο αιώνων, θα επιστρέψει στην εποχή των μεγάλων δεσποτικών αυτοκρατοριών. Αφού ύστερα από τις εθνικές επαναστάσεις του 19ου αιώνα (Ελληνική επανάσταση, Ιταλική ενοποίηση του 1860 κ.α.) και ύστερα από δύο παγκόσμιους πολέμους που έθεσαν τέλος στην αποικιοκρατία και επέτρεψαν στα έθνη-κράτη να υπάρξουν, τα έθνη-κράτη είτε θα πάψουν να υφίστανται είτε θα υπάρχουν ως προτεκτοράτα των ισχυρών «αυτοκρατοριών», οι αυτοκράτορες των οποίων θα μοιράζουν τον κόσμο σε σφαίρες επιρροής από τα πολυτελή γραφεία-παλάτια τους και τις αναπαυτικές τους πολυθρόνες-θρόνους!
Τα «28 σημεία Τραμπ» λοιπόν, δεν ομιλούν όπως τα σπουδαία «14 σημεία» του προέδρου των ΗΠΑ, Ουίλσον κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου για ειρήνη βασισμένη στην αυτοδιάθεση των εθνών και στο διεθνές δίκαιο, αλλά για ειρήνη η οποία θα βασιστεί: Α) στην υποχρέωση ενός κυρίαρχου κράτους να αποδεχτεί τον «ακρωτηριασμό» του (σημείο 21). Β) Στη μετατροπή ενός ανεξάρτητου κράτους σε προτεκτοράτο που θα εντάσσεται στις συμμαχίες που θα του επιτρέπει ο δεσποτικός του γείτονας (σημεία 7 και 8) και θα διατηρεί όσο στρατό του επιτρέπει ο ίδιος γείτονας (σημείο 6) Γ) Στην ανάγκη ένα πάλαι ποτέ ανεξάρτητο κράτος, να βασίζει την ύπαρξη και τον ειρηνικό του βίο, στην καλή θέληση δύο ξένων... αυτοκρατοριών (σημείο 15)!
Η συμφωνία αυτή, εάν τελικά ισχύσει λοιπόν, θα αποτελέσει την αρχή μίας εποχής ύψιστης παρακμής για τις πάλαι ποτέ κραταιές ΗΠΑ των προέδρων Ουίλσον, Ρούσβελτ και Ρήγκαν οι οποίοι με σιδηρά πυγμή κέρδισαν τρεις πολέμους. Απαρνούμενες την Ουκρανία οι ΗΠΑ για χάρη της φιλίας του Πούτιν, θα απαρνηθούν τις ύψιστες αξίες που τις καθιέρωσαν ως ηγέτιδα δύναμη της δύσεως, θα απαρνηθούν ουσιαστικά τον ίδιο τους τον εαυτό!
Όμως η συμφωνία αυτή, αλλά και γενικότερα ο ρωσοουκρανικός πόλεμος, οφείλουν να αφυπνίσουν πρώτα από όλα εμάς τους Έλληνες ειδικά και τους Ευρωπαίους γενικά. Οφείλουμε επιτέλους να καταλάβουμε πως ειρήνη βασισμένη στην καλή θέληση τρίτων δυνάμεων δεν είναι ειρήνη, αλλά ταπεινωτική υποδούλωση. Ειρήνη και ευημερία βασισμένες στη ρωσική ενέργεια και στα όπλα των ΗΠΑ δεν αποτελούν παρά... φίδια στον κόρφο μας, έτοιμα να μας πετύχουν το θανάσιμο δάγκωμα, στην πρώτη ευκαιρία που θα τους δοθεί!
Οφείλουμε να καταλάβουμε πως μία ισχυρή Ελλάδα και Ευρώπη, οφείλει να είναι ενεργειακά (επιτάχυνση εξορύξεων σε Ελλάδα και Κύπρο), αμυντικά (δημιουργία ενιαίου, ισχυρού ευρωπαϊκού στρατού, με ενιαίο αμυντικό δόγμα δίχως αστερίσκους και χωρίς τη συμμετοχή εξ 'ανατολών εχθρών μας σε αυτόν) και διπλωματικά (ανεξάρτητη και δυναμική εξωτερική πολιτική, με πρόταγμα το συμφέρον της Ευρώπης και μόνο) ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ!
Οφείλω όμως με τη σειρά μου να κάνω το σχόλιο μου και για τη στάση των πολιτικών κομμάτων εν Ελλάδι για τα όσα τραγικά συμβαίνουν στην Ουκρανία. Οφείλω κατά πρώτον, να επικροτήσω την ελληνική κυβέρνηση για την αταλάντευτη στάση της υπέρ του ανθρωπιστικού δικαίου και υπέρ των ύψιστων αρχών της «ελευθερίας» και της «εθνικής ανεξαρτησίας»!
Κατά δεύτερον, οφείλω να σχολιάσω αρνητικά την αριστερά «της ανθρωπιάς και των αδικημένων», την αριστερά της «εθνικής ανεξαρτησίας» του Ανδρέα Παπανδρέου, η οποία τυφλωμένη από το αντιαμερικανικό της μένος, σιωπά εκκωφαντικά στον βίαιο ακρωτηριασμό ενός κράτους από μία δεσποτική δύναμη και στην εξόντωση χιλιάδων αμάχων!
Κατά τρίτον τρίτον, οφείλω να σχολιάσω αρνητικά τους αυτοαποκαλούμενους «εθνικιστές» και συνεχιστές ιστορικών μορφών όπως ο Μεταξάς και ο Γρίβας Διγενής, οι οποίοι επιδοκιμάζουν εισβολείς όπως ο Πούτιν και μεγαλομανείς αυτοκρατορίσκους τύπου Τραμπ, ξεχνώντας πως ο εθνικισμός του 19ου αιώνα υπήρξε η ιδεολογία που διέλυσε τις δεσποτικές, πολυφυλετικές αυτοκρατορίες!
Ξεχνώντας τους πολιτικούς τους προγόνους, οι οποίοι αντιστάθηκαν έμπρακτα σε μεγάλες αυτοκρατορίες, δίχως να σκεφτούν στιγμή να... σκύψουν το κεφάλι! Ο μεν Μεταξάς, λέγοντας το περίφημο «Λοιπόν έχουμε πόλεμο» στον Ιταλό πρεσβευτή, Γκράτσι, ο δε Διγενής, οργανώνοντας στην Κύπρο αντιστασιακό αγώνα, ο οποίος οδήγησε στην αποτίναξη του Βρετανικού ζυγού.
Επομένως, τα «28 σημεία Τραμπ» αποτελούν σημείο καμπής για την ιστορία της ανθρωπότητας! Εάν η Ουκρανία... μετατραπεί από ανεξάρτητο κράτος σε... ακρωτηριασμένο και ταπεινωμένο προτεκτοράτο, ο «ασκός του Αιόλου» ανοίγει! Η ιστορία θα ξεκινήσει να ξαναγράφεται και οι διάφοροι αναθεωρητές και μεγαλομανείς δικτάτορες της Ευρώπης και της Ασίας θα ξεκινήσουν να ονειρεύονται έναν νέο κόσμο όπου θα προχωρά με βάση το δίκαιο του ισχυρού και σταδιακά θα οδηγήσει στην εξαφάνιση των εθνών-κρατών!
Ας αναρωτηθούμε λοιπόν και ας απαντήσουμε όλοι στο κρίσιμο αυτό ερώτημα: «Αυτόν τον κόσμο θέλουμε»; Έναν κόσμο όπου θα βασιλεύει ο φόβος, η αβεβαιότητα, η ωμότητα και η αδικία! Για αυτόν τον κόσμο πολέμησαν οι ηρωικοί μας πρόγονοι άραγε; Αξίζουμε εμείς να είμαστε η γενιά που θα προδώσει τα ιδανικά της ελευθερίας, της εθνικής ανεξαρτησίας και του ανθρωπισμού;