Επιχείρηση "Βρυχηθμός του Λέοντος": Ολική Καταστροφή ή Ιστορική Ευκαιρία;
Ξεκίνησε σήμερα λοιπόν, 28/2/2026 η συντονισμένη επίθεση των ΗΠΑ και Ισραήλ στο καθεστώς του Ιράν, με την κωδική ονομασία «βρυχηθμός του Λέοντος». Η κοινή γνώμη παρακολουθεί μουδιασμένα τις εξελίξεις και την ατελείωτη και αφιλτράριστη πληροφορία που λαμβάνει τις πρώτες κρίσιμες ώρες του πολέμου και παράλληλα προσπαθεί να καταλάβει τι συμβαίνει, γιατί συμβαίνει και ποια πλευρά έχει το «δίκιο» με το μέρος της.
Από τη μία πλευρά, η κυβέρνηση του Ιράν διατρανώνει το δικαίωμα της να ρυθμίζει τα του οίκου της δίχως εξωτερικές παρεμβάσεις και να αποκτήσει ακόμα και πυρηνικά όπλα για λόγους εθνικής ασφαλείας, καθώς απειλείται από τις επεκτατικές ΗΠΑ και τον στενό τους σύμμαχο στη Μ. Ανατολή, το Ισραήλ. Σκεπτόμενη δε η κοινή γνώμη, τις νωπές εικόνες φρίκης που ζήσαμε αρχικά στις 7/10/2022 και ύστερα στον πόλεμο Ισραήλ με Χαμάς, αλλά και τα ολέθρια αποτελέσματα προηγούμενων αμερικανικών επεμβάσεων στην ταραγμένη Μ. Ανατολή _ιδίως επί εποχής Ομπάμα_ (βίαιη ανατροπή και εξουδετέρωση Καντάφι και τριχοτόμηση Συρίας), είναι λογικό να είναι αρνητικά διακείμενη σε έναν νέο μεγάλο πόλεμο και να δυσπιστεί ως προς τις «αγαθές προθέσεις» των ΗΠΑ και Ισραήλ!
Από την άλλη πλευρά, οι ΗΠΑ και το Ισραήλ και η λεγόμενη παραδοσιακή, δυτική κοινή γνώμη αντιτείνουν το γεγονός πως το Ιράν δε βρίσκεται υπό καθεστώς ομαλότητας, αλλά υπό ένα καθεστώς ακραίας θεοκρατικής ιδεολογίας, το οποίο καταπιέζει συστηματικά τις γυναίκες, τους ομοφυλόφιλους και το οποίο διαχωρίζει τους ανθρώπους σε ανώτερους και κατώτερους. Ότι το Ιράν βρίσκεται υπό ένα καθεστώς, το οποίο μόνο στις πρόσφατες αντικαθεστωτικές διαδηλώσεις του πλήθους, σκότωσε σύμφωνα με τις μετριοπαθέστερες εκτιμήσεις, ΤΡΙΑΝΤΑ ΧΙΛΙΑΔΕΣ Ιρανούς και Ιρανές, ενώ το ίδιο καθεστώς, είναι αυτό που χρηματοδοτεί ακραίες τρομοκρατικές οργανώσεις, και τον «τορπιλισμό» κάθε προσπάθειας ειρηνικής συμβίωσης των λαών της πολύπαθης Μέσης Ανατολής. Εύκολα αντιλαμβάνεται λοιπόν κάθε καλόπιστος συνομιλητής θεωρώ, πως το επιχείρημα των ΗΠΑ και του Ισραήλ, πως «εάν το συγκεκριμένο καθεστώς αποκτήσει πυρηνικά όπλα, αυτό θα είναι ένα καταστροφικό ενδεχόμενο για την ανθρωπότητα» όχι μόνο παράλογο δεν είναι, αλλά και απολύτως ορθολογικό!
Αφού λοιπόν παρέθεσα τα επιχειρήματα και των δύο πλευρών εν συντομία, αλλά νομίζω με τρόπο σαφή και περιεκτικό, οφείλω να μοιραστώ μαζί σας τη θέση μου επί του ζητήματος, με την ειλικρίνεια που το έκανα και θα το κάνω πάντοτε. Ναι λοιπόν, είναι σαφές για εμένα, πως η κυβέρνηση Τραμπ πρωτίστως δεν ενδιαφέρεται για τα ανθρώπινα δικαιώματα και την ελευθερία των Ιρανών, αλλά για την εξουδετέρωση ενός επικίνδυνου δυνητικού εχθρού της, αλλά και την αποκόμιση ιλιγγιωδών κερδών από την εμπλοκή της στη διαχείριση του άφθονου πετρελαίου του Ιράν, μέσω σχετικής συμφωνίας με τη νέα, φιλική κυβέρνηση του Ιράν. Είναι επίσης σαφές πως η διεθνής κοινότητα οφείλει να μη δώσει στις ΗΠΑ και το Ισραήλ "λευκή" επιταγή για να προκαλέσουν πλήρη αποσταθεροποίηση της περιοχής και αποδυνάμωση του Ιράν. Είναι βέβαιο πως για λόγους γεωπολιτικής ασφαλείας και ισορροπίας, η Ευρώπη και η Δύση, χρειάζονται ένα Ιράν, δυτικόστροφο μεν όχι αδύναμο και προτεκτορατοποιημένο δε!
Από την άλλη πλευρά βέβαια, αδυνατώ να συμμεριστώ την ανησυχία διαφόρων «ειρηνιστών» και «δικαιωματιστών», οι οποίοι τυφλωμένοι από το αντιαμερικανικό και αντιδυτικό τους μένος, θρηνούν για το διεθνές δίκαιο, καταδικάζουν και "αναθεματίζουν" τις κυβερνήσεις Τραμπ και Νετανιάχου και εμμέσως ή και ευθέως, υποστηρίζουν την διατήρηση της παρούσας φρικτής κατάστασης στο Ιράν. Είναι δε οι άνθρωποι αυτοί, οι ίδιοι άνθρωποι που ΟΛΟΣΩΣΤΑ διαμαρτύρονταν και ζητούσαν ενεργή παρέμβαση της διεθνούς κοινότητας, όταν τον Αύγουστο του 2021, οι Ταλιμπάν, αφού κατέλαβαν την Καμπούλ και έγιναν κυρίαρχοι του Αφγανιστάν, ξεκίνησαν έναν συστηματικό και ανελέητο διωγμό σε βάρος των γυναικών, εισάγοντας μία νομοθεσία στην οποία η δικαιοσύνη έχει ταξικό και φυλετικό πρόσημο και η κακοποίηση μίας γυναίκας, τιμωρείται με πολύ μεγαλύτερη επιείκεια, από ότι το έγκλημα των ζωομαχιών!
Απορώ λοιπόν ευλόγως θαρρώ, πως είναι δυνατόν οι ίδιοι αυτοί άνθρωποι, σήμερα να στηρίζουν το θεοκρατικό καθεστώς του Ιράν, που αποδεδειγμένα έχει την ίδια στάση με τους Ταλιμπάν σε ζητήματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ατομικών ελευθεριών; Ένα θεοκρατικό καθεστώς που όχι μόνο δεν επιδιώκει ειρήνη, αλλά συστηματικά χρηματοδοτεί και πριμοδοτεί την διαιώνιση του μίσους και του χάους στη Μ. Ανατολή;
Κατά τη γνώμη μου λοιπόν, η ανατροπή του καθεστώτος του Ιράν και η αντικατάσταση του από ένα καθεστώς πιο φιλελεύθερο και πιο δυτικοπρεπές, είναι ένας στόχος θεμιτός, τον οποίον όλοι οι φιλελεύθεροι άνθρωποι της Δύσης, οφείλουμε να επαινέσουμε! Ασφαλώς όμως, αυτό δε σημαίνει πως ως διεθνής κοινότητα και ως διεθνής, κοινή γνώμη θα πάψουμε να ζητούμε την πλήρη προστασία των άμαχων Ιρανών!
Ούτε βέβαια πρέπει να δώσουμε λευκή επιταγή στις κυβερνήσεις Τραμπ και Νετανιάχου, για να κονιορτοποιήσουν και να μετατρέψουν ένα κράτος με ιστορία και αδιαμφισβήτητο κύρος όπως το Ιράν, σε ένα διεσπαρμένο, διχασμένο και ξενοκίνητο προτεκτοράτο όπως η Λιβύη και η Συρία! Αντιθέτως, ως Ελλάδα, ως Ευρωπαϊκή Ένωση και ως διεθνής κοινής γνώμη, οφείλουμε να συνεχίσουμε να ζητάμε μία Μέση Ανατολή, πιο ειρηνική, πιο σταθερή, πιο φιλελεύθερη και προ παντός πιο δίκαιη! Επειδή όμως η Μέση Ανατολή από συστάσεως κόσμου, πάντοτε ήταν μία «πυριτιδαποθήκη έτοιμη να εκραγεί», γνωρίζουμε πως τις πλέον ειρηνικές της μέρες, τις έζησε, όταν μέσω της ισχύος, επιβλήθηκε στους θερμόαιμους λαούς της η ειρήνη και η σταθερότητα, υπό την «διακριτική» επιτήρηση μίας ισχυρής εξουσίας, όπως ο Κύρος της Περσίας, ή η Ρωμαϊκή και βυζαντινή και μετέπειτα Οθωμανική αυτοκρατορία!
Επομένως, χωρίς να παραβλέπουμε τις αιτίες πίσω από τις αφορμές του πολέμου αυτού και χωρίς να δίδουμε «λευκή επιταγή» σε κανέναν, οφείλουμε να αντιμετωπίσουμε τον πόλεμο αυτό ως μία μεγάλη ευκαιρία για την εκκίνηση μίας νέας εποχής για τη Μέση Ανατολή. Μίας εποχής πιο ειρηνικής, πιο σταθερής, πιο φιλελεύθερης και προς παντός πιο δίκαιης